مفتون بردخونی

 (مفتون بردخونی یا مفتون دشتی ، متخلص به مفتون که نام اصلی او سید بهمنیار آغا بهمنیار) حسینی است که از شاعران دوبیتی سرای معاصر است و به سال ۱۲۷۶ ه.ش در بردخون از نواحی منطقه قدیمی دشتی که امروزه شهری از توابع شهرستان دیر در استان بوشهر ، دیده به جهان گشوده است .

مــــــرا تا دیده بر روی تو باز است      تنم چون شمع در سوز و گداز است
قدت کـــــــوتاه همچون عمر مفتون    ولی زلفت چو امیـــــــدم دراز است

نام پدر مفتون ، علی‌اکبر و نام مادرش زبیده بود . مفتون بردخونی از جوانی کسب کمال و معرفت کرد و استعداد فطری خود را بروز داد و به ساختن اشعار پرداخت . مفتون بردخونی پس از دوبیتی‌هایفایز دشتی شاعر هم‌دیارش دوبیتی‌هایش در فرهنگ عامه جنوب بخصوص استان بوشهر جایگاه خاصی دارد . دوبیتی‌های مفتون بردخونی از بیشتر دوبیتی‌سرایان جنوب به درک عامه نزدیکتر و در گفتار از سهولت بیشتری برخوردار است . مفتون بردخونی هفت فرزند ، سه پسر و چهار دختر داشت . پسر اول او علی‌اکبر ، و دومی علی‌اصغر که هر دو در زمان حیات پدر درگذشتند . سومین پسر که در سال ۱۳۲۶ خورشیدی به دنیا آمد به یاد و احترام نخستین فرزند از دست‌رفته (علی‌اکبر) نامش را علی‌اکبر گذاشتند که هم اکنون در بندر دیر زندگی می کند . نام دختران مفتون به ترتیب تقّدم : نرگس ، معصومه ، خدیجه ، مرضیه هستند . از این چهار دختر ، معصومه و خدیجه در قید حیاتند . مفتون بردخونی خود پس از چندی از بردخون به آبادی کورک (واقع در شش فرسنگی جنوب غربی بردخون) مهاجرت نمود و تا آخر عمر در آنجا زیست .

 

مفتون بردخونی شاعری دوبیتی‌سراست که بیشتر آوازه او مرهون همان دوبیتی است اما در غزل ، قصیده ، مثنوی و دیگر قالب‌های شعری نیز طبع آزمایی کرده‌ است . شهرت شاعری مفتون در جنوب تا بدان‌جا است که دوش به دوش فایز دشتیحرکت می‌کند بدیهی است که فایزو مفتون به دلیل درد مشترک و دلسوختگی جنوب نشینی و احساسات داغ و آفتاب‌زده شاعرانه خود به زبانی نزدیک به هم دست یافته‌اند اما روانی و زلالی تشبیهات اشعارفایز دشتی سر و گردنی از تصویرهای شعری مفتون بلندتر است . امروزه شروه‌خوانان جنوب بیشتر از شعرهای فایزو مفتون بهره می‌برند . در شعر مفتون بردخونی - بخصوص دوبیتی‌هایش - سادگی و روانی همراه با استعاره موج می‌زند . به گفته منتقدان و شارحان ، در اشعار مفتون تكرار فراوان لفظ‌ها و تعابیر ، يعنی تكرار يک معنی در لفظ های گوناگون زياد به چشم می‌خورد ؛ مانند شكستن عهد و وفا ، رسم وفاداری ، جور و جفا ؛ به هر رو در خصوص تأثیر و احياناً تقليد مفتون از ديگر شعرای قبل از خود ، گفتنی زياد است ولی هر چه باشد ، ترانه‌های گرم او با زبان شروه در زبان مردم خطه استان بوشهر فراوان نقل می‌شود.